دهه امامت و ولایت

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را
که به ماسوا فکندی همه سایهی هما را:rose:

:rose:دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین
به علی شناختم به خدا قسم خدا را:rose:

:rose:به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند
چو علی گرفته باشد سر چشمهی بقا را:rose:

:rose:مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ
به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را:rose:

:rose:برو ای گدای مسکین در خانهی علی زن
که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را:rose:

:rose:بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من
چو اسیر تست اکنون به اسیر کن مدارا:rose:

:rose:بجز از علی که آرد پسری ابوالعجائب
که علم کند به عالم شهدای کربلا را:rose:

:rose:چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان
چو علی که میتواند که بسر برد وفا را:rose:

:rose:نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت
متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را:rose:

:rose:بدو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت
که ز کوی او غباری به من آر توتیا را:rose:

:rose:به امید آن که شاید برسد به خاک پایت
چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را:rose:

:rose:چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان
که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را:rose:

:rose:چه زنم چونای هردم ز نوای شوق او دم
که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را:rose:

:rose:همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی
به پیام آشنائی بنوازد و آشنا را:rose:

:rose:ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب
غم دل به دوست گفتن چه خوشست